Het deel dat iedereen aanhaalt
Mensen praten een paar keer zo snel als ze op een telefoon tikken. Dat gat is echt, het is groot, en het is waarom inspreken de eerste keer dat het werkt zo indrukwekkend voelt.
Met je duimen tikken is traag omdat het precisiewerk is op een klein oppervlak met twee vingers. Praten is iets wat je je hele leven al doet zonder erbij na te denken. Wat de precieze getallen voor jou persoonlijk ook zijn, de verhouding ligt niet dicht bij elkaar.
Als woorden produceren de hele klus was, dan was de vraag in één alinea beslecht.
Het deel dat het beslist
Het is niet de hele klus, want wat eruit komt bevat fouten en fouten kosten tijd.
De echte vergelijking is niet spreeksnelheid tegenover tiksnelheid. Hij is:
tijd om te praten + tijd om te verbeteren tegenover tijd om te tikken + tijd om te verbeteren
Typen levert ook fouten op, en de autocorrectie handelt er veel van geruisloos af. Inspreken heeft een ander soort fouten: minder typefouten, meer verkeerde woorden, en die verkeerde woorden zijn echte woorden. Er wordt dus niets onderstreept, en je moet ze zelf opmerken.
Dat opmerken is de verborgen prijs. Een verkeerd verstaan woord midden in een alinea is onzichtbaar tot je de alinea leest.
Waar de tijdwinst het grootst is
Alles wat langer is dan een paar zinnen. Het snelheidsvoordeel stapelt op met de lengte terwijl de verbeterprijs ruwweg meebeweegt met het aantal ongewone woorden, en dat groeit minder hard.
Als je handen bezig of niet beschikbaar zijn. Lopen, koken, iets dragen. Hier is de vergelijking niet met tikken maar met helemaal niets schrijven.
Als je weet wat je wilt zeggen. Een gedachte die af is, gaat er in één keer uit. Bepalen wát de gedachte is gaat met praten juist slechter dan met tikken.
Als typen moeilijk of pijnlijk is. Voor iedereen die zijn handen beperkt kan gebruiken ligt de som niet dicht bij elkaar, en dan is de verbeterprijs vele malen het betalen waard.
Vertrouwde woorden. Gewone zinnen met gewone woorden zijn het makkelijke geval en leveren vrijwel niets op om recht te zetten.
Vijf keer dat je beter tikt
Hele korte dingen. Een antwoord van drie woorden, een zoekterm, een postcode. De aanloop van de microfoon aantikken, praten en naar het resultaat kijken duurt langer dan het intikken, en die aanloop is even lang ongeacht de lengte.
Alles dat vol eigennamen zit. Namen, adressen, onderdeelnummers, codes. Precies het materiaal waar herkenners op stuklopen, en precies waar fouten duur zijn.
Alles met ongewone opmaak. Lijstjes, tabellen, alles waar de structuur meer telt dan de woorden.
In gezelschap. Geen kwestie van snelheid, maar het beslist de zaak toch.
Als je nog aan het bedenken bent wat je gaat zeggen. Typen geeft je denktijd. Inspreken straft aarzeling af met slechtere leestekens en halve zinnen.
De grens, bij benadering
De meeste mensen komen na een paar weken op ongeveer hetzelfde uit: spreek in wat langer is dan een zin, tik wat korter is.
Die vuistregel gaat niet over de techniek. Het is het punt waarop de vaste aanloop van inspreken ophoudt uit te maken tegenover wat je bespaart.
Het tweede dat mensen leren is dat de som beter wordt met oefening. In hele zinnen praten scheelt merkbaar in het aantal fouten, en hardop denken kost je er juist; dat is een gewoonte van een week of twee. Wie inspreken op zijn eerste middag beoordeelt, beoordeelt zichzelf als beginner en niet het gereedschap.
De verbeterhelft van de som kleiner maken
Voeg je eigen woordenschat toe. Namen en vaktaal vormen voor de meeste mensen de meerderheid van de fouten, en die zijn in één klus te verhelpen. LocalType houdt die toevoegingen op je telefoon en geeft ze als context aan het spraakmodel.
Praat in hele zinnen. Herkenners gebruiken de omringende woorden om tussen gelijkklinkende mogelijkheden te kiezen, dus losse woorden zijn het slechtste geval.
Houd de microfoon dichterbij. Rumoer dat zich in het signaal mengt is een van de belangrijkste oorzaken van fouten en het kost niets om te verhelpen.
Kies het model bij de klus. Korte antwoorden pleiten voor snelheid, lange berichten voor nauwkeurigheid.
Deze vier verschuiven de som meer dan van app wisselen, en drie ervan doe je zonder één instelling aan te raken.
Wachttijd, aanloop, en de server
Drie dingen liggen bij het product en niet bij jou.
Hoe snel de tekst er staat. Bij herkennen op je telefoon hangt dat af van je hardware en van de modelmaat. Grotere modellen zijn nauwkeuriger en trager, en dat telt zwaarder dan het klinkt, want een wachtmoment na elke zin is precies wat inspreken traag laat voelen ook als het in totaal sneller is. LocalType biedt drie maten, van 60, 190 en 539 MB, dus je kunt jezelf op die lijn plaatsen. Op een telefoon met 4 GB geheugen zette de middelste maat 6,9 seconden spraak om in 4,1 seconden, en de grootste doet er ruwweg twee keer zo lang over als je aan het praten was.
Hoeveel aanloop er is voordat je kunt praten. Een toetsenbord met een microfoontoets heeft er bijna geen: het toetsenbord stond al open omdat je een tekstveld aantikte. Een losse spraakapp vraagt om openen, praten, selecteren, kopiëren, terugschakelen en plakken. Bij een antwoord van twee regels is die aanloop het complete verschil tussen de twee aanpakken.
Of er een server in de keten zit. Inspreken via de cloud telt bij elke zin netwerkvertraging op en houdt helemaal op zodra de verbinding dat doet. Bij herkennen op je telefoon zit er na het eerste binnenhalen van het model geen netwerk meer in de keten, dus de snelheid die je in een tunnel haalt is de snelheid die je thuis haalt. Offline is hier geen uitzonderingsgeval maar de normale gang van zaken.
De snelheid die je niet merkt dat je erbij kreeg
Berichten die je helemaal niet geschreven zou hebben, worden nu geschreven. Het antwoord dat drie alinea’s nodig had en dus tot vanavond wachtte. Het briefje waarvan je dacht dat je het wel zou onthouden. De e-mail die je sinds dinsdag met je meedraagt.
Per bericht gemeten is inspreken enigszins sneller. Over een week gemeten is het verschil helemaal geen snelheid: het zijn de dingen die ophielden uitgesteld te worden omdat de moeite van het beginnen onder de drempel zakte waarop je ze voor je uit schoof.
Niemand stelde een antwoord van drie woorden uit. Dat is waarom de hele korte berichten, waar tikken het wint, minder wegen dan de rekensom laat zien.
Meet het zelf, en dan goed
Wil je een echt antwoord voor je eigen schrijfwerk, dan kost de proef tien minuten.
Neem een bericht dat je werkelijk zou versturen, van de lengte die je meestal schrijft. Tik het, en klok vanaf het openen van de app tot je tevreden bent. Spreek daarna een vergelijkbaar bericht in, met dezelfde klok, inclusief teruglezen en rechtzetten wat er fout staat.
Doe dat drie keer met drie soorten bericht: een antwoord van één regel, een alinea, en iets met meerdere namen erin. Reken erop dat er drie verschillende antwoorden uit komen, en dat het antwoord voor de eerste soort waarschijnlijk “tikken” is. Noteer de drie getallen ergens, want over een maand weet je niet meer wat er uitkwam en begin je de vergelijking opnieuw.
Eén kanttekening bij de methode. Doe het na een week inspreken en niet op dag één, anders meet je de leercurve en niet het gereedschap. Dezelfde proef twee keer gedaan, twee weken uit elkaar, levert bij dezelfde persoon meestal twee behoorlijk verschillende getallen op.